vrijdag 14 april 2017

MADE IN HOLLAND #1: Huge Growth Power


Het eerste kunstwerk in onze kersverse expositieruimte Made In Holland in het stijlvol opgeknapte metrostation Van der Madeweg is Huge Growth Power van Robert Roelink. Robert plaatste een enorme, plastic plant met knalgroene stelen en een tweetal grote rode bloemen, waarvan sommige reiken tot vlak onder het zes meter hoge plafond. Opblaaskunstwerk Huge Growth Power is weliswaar mild maatschappijkritisch maar levert op de eerste plaats een fris en vrolijk beeld op. ‘s Avonds wordt de sfeer wat feeërieker door de blauwe aanlichting. 

Robert: "Dit werk gaat over de enorme krachten van zowel de ontembare natuur als van de economische cultuur. Het bevraagt de zoektocht naar een nieuwe balans; hoe wij ons tot de wereld verhouden en wat de consequenties zijn van onze keuzes. Voor welke ontwikkeling sta jij?"

Te zien in metrostation Van de Madeweg tot medio augustus 2017

zondag 5 maart 2017

Justin Bieber | the new devotion


Casper Braat onderzoekt de intrigerende wereld van de celebrity Justin Bieber. Er bestaat een duidelijke relatie tussen roem en macht. Wat zou er gebeuren als Justin Bieber zijn macht en invloed voor politieke doeleinden zou aanwenden en zichzelf tot koning zou kronen? Het werk van Casper Braat toont ons een glimp van een gedroomd koninkrijk.

Justin Bieber is de grootste popster van dit moment. Hij blijft vriend en vijand verrassen met zijn muziek, zijn opvallende voorkomen en tal van incidenten. Zijn imago van spontane, knappe en talentvolle zanger wordt in stand gehouden door meer dan honderd medewerkers, in dienst van het bedrijf Justin Bieber. Alles wordt zorgvuldig uitgedacht en geregisseerd. Zo is bij elk optreden een moment ingebouwd waarop Bieber 'ontroerd' raakt. Op de beelden van een rechtszaak over het gewelddadige gedrag van zijn bewakers is te zien hoe Justin Bieber zich onverschillig voordoet en alle vragen beantwoordt met “I don’t recall”. In 2015 en 2016 lekten er tweemaal naaktfoto’s naar buiten. Maar wat is echt? En wat is in scène gezet?

Te zien in Inkijk Wibautstraat tot vrijdag 28 april 2017

'Hi Ho Silver!' (but what happened to Tonto’s horse?)


...een installatie van Peter Bastiaanssen. Het paard van Tonto ligt dood op de grond. Maar Tonto is in geen velden of wegen te bekennen en ook de Lone Ranger laat zich niet zien. Alleen Silver lijkt zich iets aan te trekken van het paard van Tonto. Waarom kreeg Tonto's paard eigenlijk nooit een naam? Silver weet het niet. Hij heeft het zich ook nooit afgevraagd. Het paard van Tonto deed nooit iets bijzonders, terwijl Silver de ene stunt na de andere uithaalde. Eigenlijk is het de eerste keer dat Silver aandacht schenkt aan Tonto’s paard, nu het dood is. Is het een hengst of een merrie? Zelfs dat is Silver ontgaan; daarvoor was-ie gewoonweg te druk met heldhaftig zijn. En daarom kreeg Silver de aandacht en het paard van Tonto niet. Silver weet ook zeker dat die andere paarden daar bij het kampvuurtje het niet over de dood van Tonto's paard heeft, maar dat ze enkel en alleen oog hebben voor hém! Hi Ho Silver!

Te zien in Inkijk Weesperplein tot vrijdag 28 april 2017

zondag 8 januari 2017

12°32'19.7''N 70°3'47.5''W


...een installatie van Lillian Vlaun. Op het strand van Aruba ontdekte Vlaun grote roze-blauwe rotsblokken onder het zand. Haar fascinatie voor deze merkwaardige vondst sloeg om in teleurstelling toen ze hoorde dat de rotsen door mensenhanden zijn aangebracht om stranderosie te voorkomen. Vanaf dat moment begon ze te werken met thema's als natuur versus kunstmatig en verwondering versus teleurstelling. 12°32'19.7''N 70°3'47.5''W is een speelse constellatie van papieren 'rotsblokken', vol kleuren en texturen die Vlaun op 'haar' eiland heeft gefotografeerd.

Te zien in Inkijk Wibautstraat t/m donderdag 1 maart 2017.

Light Studies


... lichtobjecten van Jonas Vorwerk: “Afgelopen jaar heb ik me verdiept in het maken van digitale patronen, computercode en zelfgenererende systemen in de vorm van lichtobjecten. In mijn werkplaats heb ik – meestal zonder direct doel, functie of opdracht – flink geëxperimenteerd en allerlei objecten ontwikkeld.”

Te zien in Inkijk Weesperplein t/m donderdag 1 maart 2017.

zondag 6 november 2016

Domestic Verge


...een installatie van Annegret Kellner, bestaande uit een serie gipsplaten waarop foto's van kamerplanten zijn geprint. De gipsplaten zijn op verschillende plaatsen gebroken, waardoor de planten in deze ondergrondse kas in grove stukken gehakt lijken. De gefractureerde plant-platen worden afwisselend aangelicht – de ruwe barsten lichten één voor één fel op. Mede mogelijk gemaakt door 123kamerplanten.com

Te zien in Inkijk Wibautstraat tot vrijdag 6 januari.

ONDERWERELD


PJRoggeband presenteert een parade aan opmerkelijke elfletterige woorden. Hij noemt zichzelf 'getallenman & woordenboer' en is beheerder van het Elfletterig Genootschap. Zo aan het eind van het jaar maakt deze ELFCHIVARIS de balans op. Welke woorden vielen dit jaar op, maakten de meeste indruk. Van AANJAAGTEAM via BREXITCLOWN en SOKKENDWANG naar ZADELRUIKER. Gedurende de expositie zullen er nog woorden toegevoegd worden aan deze eindejaarslijst. Begin 2017 wordt de enige, echte WOORDTOPELF bekend gemaakt met de elf meest opmerkelijke elfletterige woorden van het afgelopen jaar.

PJ Roggeband opereert op het snijvlak van taal, tekenen en openbarende kunst. Sinds 2002 houdt hij onvoorwaardelijk bezig met efletterige woorden. Resultaten van deze opmerkelijke zoektocht waren te zien in onder meer het literaire tijdschrift Tirade en het Beeldinstituut van de Volkskrant en te horen in MusicHall (VPRO-radio) en op festivals als Wintertuin en Poetry International.

Te zien in Inkijk Weesperplein t/m 3 januari 2017

zondag 4 september 2016

Kairos


...een installatie van Marielin Simons. Zij creëerde met een vernuftige spiegelwand en een aantal berkenstammen een 'natuurlijk' boslandschap, dat een vreemd contrast vormt met de overwegend kille, afstandelijke sfeer van een metrostation. Het werk is een ode aan de schoonheid van de natuur en roept een moment van bezinning en/of het verlangen naar een ongrijpbare, ideale wereld op.

Kairos was de Griekse god van 'het geschikte ogenblik'; de term staat hier voor dat ene, ongrijpbare moment waarop alles schijnbaar logisch lijkt samen te vallen.

Te zien in Inkijk Wibautstraat t/m donderdag 3 november.

nb Kairos komt mede tot stand dankzij een bijdrage van het Amsterdams Fonds voor de Kunst.

Mutated Presence


...een installatie van Gerry Mellema: “Een belangrijke inspiratie voor al mijn werk is de voortschrijdende optische technologie. Steeds verfijndere microscopen en telescopen maken steeds meer zichtbaar van de wereld om ons heen. Een paar honderd jaar geleden verwonderden wetenschappers zich over bacteriën, nu bestudeert men de gedragingen van atomen en electronen. Tegelijkertijd kunnen we verder in het heelal kijken dan ooit tevoren. We 'bevinden' ons dus steeds meer op verschillende schaalgroottes en komen daarmee steeds meer tot de kern van de door ons ervaren realiteit. Uitgaande van dit soort verschillende schaalgroottes maak ik beelden die menselijk, dierlijk of juist technologisch van aard zijn.”

Te zien in Inkijk Weesperplein (op een nieuwe locatie tegenover de oude) t/m donderdag 3 november.

Portaal


Koen Kloosterhuis toont een forse, metallic grijze kluis. Bij internetverkeer staat de term 'portaal' voor een webpagina die dienstdoet als 'toegangspoort' tot een reeks websites die over hetzelfde onderwerp gaan. In bredere zin is een portal een deur of venster naar een andere wereld, realiteit of dimensie. Echter: de deur van Kloosterhuis' kluis blijkt hermetisch gesloten. Zit er iets in? En zoja, wát?

Te zien in Inkijk Waterlooplein t/m zondag 18 september. 

nb Metrostation Waterlooplein wordt in oktober a.s. gerenoveerd. In de toekomstplannen van het GVB is helaas geen ruimte voor kunst. Daarom is dit de laatste expositie in dit Inkijk-filiaal.

zondag 3 juli 2016

Polymer #3 Orbiting a Macrotubule & Supernova of Polymer #4


...twee houten constellaties/constructies van Michiel Jansen. Zijn de multiplex vlechtwerken atomen en banen van neutronen en protonen? Of iets veel groters zoals een geëxplodeerde ster, uiteengespat in ontelbare stukjes, steeds kleiner, tot het kleinste element overblijft dat nog steeds alle eigenschappen van het originele materiaal en object heeft? De aantallen van de verschillende objecten verhouden zich naar een numeriek patroon: de Fibonacci 1-reeks (1, 2, 4, 7, 12 etc. – het aantal is de som van de twee voorgaande getallen plus één.)

Te zien in Inkijk Waterlooplein t/m 21 augustus a.s.

Aandacht maakt:


...een installatie van Laura Bolscher: “In de Inkijk breng ik het publiek, de ruimte en mezelf samen in één installatie. Het werk is ontstaan in een poging de gehele wereldbevolking als mijn publiek te benaderen. Daarvoor onderzocht ik het onopgemerkt infiltreren in zowat ieder huishouden door een Zweeds woonconcern. De bevindingen van dit onderzoek plaatste ik in mijn eerste huis. In Aandacht maakt: worden meerdere lagen zichtbaar bij aandachtig kijken; de installatie bekijkt het dagelijks leven, vergroot het uit, kopieert het en plaatst het terug in toegankelijke witte ruimtes.”

Te zien in Inkijk Wibautstraat t/m 1 september a.s.

R.O.B.I.N. ss: "It's the most wonderful time of the year!"


...een installatie van Sander Bokkinga oftewel Dead Space Development, die staat voor liefde, passie en zinsbegoocheling. In een fotostudio-achtige setting staat een Robin(van Batman)-achtige superheld die midden in de zomer een soort kerstboom met kerstballen presenteert. Bokkinga plaatst onze kleine grote man in één van zijn favoriete habitats: de rafelrand. Dit is waar hij zich thuis voelt en dit is waar hij de wereld wil laten zien hoe "je het leven moet nemen voordat het jou neemt.” Het werk behandelt vragen als: wat maakt een kunstwerk geschikt voor de plek waar het staat? En wat is een geschikt moment om het te tonen?

Te zien in Inkijk Weesperplein t/m 1 september a.s.

zondag 1 mei 2016

Dysideological Diplomacy


...een installatie van Tinka Pittoors.

‘Dysideological’ (Dys + ideological = slecht/moeilijk/abnormaal/belemmerd + ideologisch)

Tinka Pittoors herassembleert kant-en-klare objecten tot frisse en verrassende vormen. Frivole alledaagse gebruiksvoorwerpen (sponsen, toiletpapier, kranten, wasknijpers, plastic fruit, elektrische kabels etc.) en elementen van eigen makelij worden gecombineerd zodat een poëtisch, incongruent landschap ontstaat. Het samengaan van objets trouvés en zelf gecreëerde items brengt een boeiende relatie tussen kunst en leven tot stand. De vraag rijst waar het ene begint en het andere eindigt, en of het onderscheid er eigenlijk wel toe doet.

Te zien in Inkijk Waterlooplein t/m donderdag 30 juni.

Colonus Failure ('de boer z'n misstap')


...een installatie van Netty van Osch: “We leven in een tijd waarin domheid en idiotie regeren, waarin plezier en regelmaat in één klap kunnen omslaan in angst en chaos. Van een verraderlijke zekerheid naar onzekerheid, gewoon in één dag. De hele wereld een shocktherapie, met heavy ontmoetingen. Het is een toernooi, een spel op leven en dood. Een gevecht tussen goed en kwaad. Mijn installatie rapporteert deze observatie. En vertelt hoe dit complexe spel te spelen, binnen de grenzen van zijn eigen systeem.”

De mens lijdt het meest door zijn pogingen om rede en betekenis te zoeken in een zwijgend universum. “Hel, dat zijn de anderen.” (Sartre)

Te zien in Inkijk Wibautstraat t/m donderdag 30 juni.

display rules


Op kleurrijke displays combineert Maartje Folkeringa ruimtelijke objecten uit haar series Het hoogste punt, Trofeeën, Showroom (bling bling) en Diamanten. De titels van deze series verraden haar fascinatie voor de menselijke onderscheidingsdrang, maar haar objecten komen vooral voort uit een associatief en intuïtief maakproces. Materiele tegenstellingen spelen een belangrijke rol; polystyreen blijkt hout, keramiek blijkt polystyreen, purschuim is gecombineerd met bladgoud, en dof ongepolijst aluminium staat naast een glimmend object van folie.

nb De term display rules verwijst naar de (ongeschreven) regels, normen, richtlijnen en verwachtingen die mensen van hun omgeving meekrijgen met betrekking tot het tonen van hun emoties.

Te zien in Inkijk Weesperplein t/m donderdag 30 juni.

zaterdag 12 maart 2016

Gone


...een knipperlichtinstallatie van Domenique Himmelsbach de Vries; een mentaal steuntje in de rug van al diegenen die de Inkijk passeren op hun dagelijkse gang naar van werk of studie. Of zoals Domenique zelf zegt: “Een optimistisch mantra.”

nb Dit werk komt in de plaats van Jordy Koevoets' In Memoriam - de dood van een roddelkoning, dat op last van het GVB moest worden verwijderd wegens 'respectloos'.

Te zien in Inkijk Wibautstraat t/m 28 april a.s.

zondag 6 maart 2016

Landing of the international unisex candy pack


...een installatie van Roy Vastenburg. Een nieuw ras is geland in de Inkijk-galerie: de vreemde wezens blijken alleen te kunnen leven bij gekleurd licht – het liefste groen. Het licht maakt dat ze herstellen van hun lange reis en zich kunnen aanpassen aan de nieuwe plek. Ze zijn goed zichtbaar achter het raam van de galerie en daardoor goed in de gaten te houden. Of zijn wij het die hier worden bespied?

Roy Vastenburg toont op humoristische en hoogtspersoonlijke wijze hoe wij naar niet-westerse kunst en onbekende (sub-)culturen kijken. In zijn absurdistische installaties en performances roept hij vreemde werelden op met eigen stammen, culturen en subculturen.

Te zien in Inkijk Waterlooplein t/m donderdag 28 april.

Henk IV


...een installatie van John Oosting: In mijn werk benut ik het haastige bewegen van de reizigers in de metrohal. Patronen op de ramen, op de schilderijen die in de ruimte hangen en op de muren daarachter reageren en interfereren met de langslopende mensen. Draaiende objecten maken dat ook iemand die stilstaat beweging blijft zien.

Henk is de naam van de voetbalhooligan die de hoofdrol speelt in het stripverhaal waar ik momenteel aan werk. Ook in de installatie in de Inkijk zitten formele stijlkenmerken van het stripverhaal, zoals zwarte lijnen en kaders en een dramatisch perspectief.”

Te zien in Inkijk Weesperplein t/m donderdag 28 april.

In Memoriam: dood van een roddelkoning


...een installatie van Jordy Koevoets.Tranen schieten tekort, woorden zijn overbodig. Het verlies zo gigantisch groot, het lijden zo onnodig…” Dit zijn de openingswoorden van niet zomaar een herdenking. Hier wordt stilgestaan bij de dood van dé roddelkoning van Nederland. Weg gluiperige glimlach, weg schijnheilig gezicht; het is gedaan met de dagelijkse zelfbevlekking. In metrostation Wibautstraat kunt u zelf even uw momentje van rust pakken en de laatste eer aan hem bewijzen.

In zijn werk toont Jordy Koevoets de gekte en onzin van mens, media en maatschappij. Vooral de media vormen hierbij een belangrijke voedingsbron: de inspiratie komt via het magische televisiekastje zó de woonkamer binnen. Roddelprogramma’s prikkelen Koevoets het meest: daarin lijkt men te streven naar de overtreffende trap van onzinnigheid.

Te zien in Inkijk Wibautstraat
t/m donderdag 28 april


Update: het GVB vond dit werk 'kwetsend' en besloot de etalage af te plakken. Nadat we argumenten vóór en tegen continuëring van de expositie met hen hebben uitgewisseld, bleek dat we niet tot overeenstemming konden komen. Daarop hebben we, in goed overleg maar met pijn in het hart, besloten om In Memoriam weg te halen. 

zondag 10 januari 2016

Out of Africa


Inkijk toont een kleine maar fijne selectie uit de collectie Afrikaanse kunst van Klaas de Jonge. Deze antropoloog en voormalige ANC-activist verbleef van eind 1997 tot 2010 in Centraal Afrika (Rwanda, Burundi en Oostelijk Congo.) Daar werkte hij ondermeer in het gevangeniswezen en hield hij zich bezig met het helpen oplossen van lokale conflicten. Als een soort tegenwicht voor de heftige ontmoetingen met slachtoffers en daders van extreem geweld begon hij Afrikaanse kunstvoorwerpen te verzamelen. De verkopers van de voorwerpen vertelden hem daarover de prachtigste verhalen.

In samenlevingen zonder schrift, leerboekjes en vastgelegde geschiedenis wordt dit soort kunstobjecten gebruikt om allerlei sociale kwesties bespreekbaar te maken. Zo leert een beeldje van een oud krom mannetje dat wijsheid moet worden gerespecteerd. Het beeld van een zwangere vrouw -ze pleegde overspel en mengde het zaad van meerdere mannen- is daarentegen een voorbeeld van hoe het niét moet. Weer andere beelden en maskers die in de Inkijk te zien, veelal afkomstig van het Congolese volk de Lega, hebben te maken met voorouders of met allerlei initiatierituelen.

Te zien in Inkijk Wibautstraat t/m 3 maart a.s.

Monster


“We hebben verbeelding nodig om het leven van alledag door te komen. Voor de cultivering van het gevoel zijn objecten nodig die er bij passen. Die een uitdrukking zijn van de verwondering en verbeelding van alledaagse gevoelens en gedachten. Maar deze objecten roepen ook weer nieuwe vragen op." (G.W.F. Hegel – Over de esthetiek, Amsterdam 1989)

Roy Ruepert toont een installatie genaamd Monster. “Het monsterthema komt uit een herinnering uit mijn kindertijd. Ik was vaak bang in het donker en geloofde dat er monsters en vampiers onder mijn bed lagen en mij begluurden vanaf de kast. Nu zijn mijn angsten heel anders en gaan ze over hele andere zaken. De drang om deze gevoelens te uiten is sterk. Zoals Hegel beschrijft kun je je angsten begrijpen, doorgronden en bevragen door deze te uiten – en ik doe dat in een beeldende vorm. Maar het is aan de toeschouwer om zijn éigen verbeelding te gebruiken. Is het monster gevangen? Of breekt het los?"

Te zien in Inkijk Weesperplein t/m 3 maart a.s.

Herdenking III


Mathieu Klomp maakt figuratieve sculpturen van gesmolten krimpfolie. Daarin botst het epische, heroïsche, bombastische en/of onpersoonlijke met een meer kwetsbare, menselijke kant. Klomp is gefascineerd door de tegenstelling tussen enerzijds het echte rauwe leven en anderzijds de abstracte (gedachten-)wereld van verhalen, mythes en symbolen. Ondanks zijn heldere beeldtaal blijft de betekenis van zijn beelden altijd ongewis.

Te zien in Inkijk Waterlooplein t/m 3 maart a.s.

zondag 1 november 2015

white cube | mcjezus' | asielzoekers zijn okay


Ter gelegenheid van het aanstaande Amsterdam Light Festival tonen we drie kunstwerken waarin licht en/of 'verlichting' een bepalende rol spelen:

1. White Cube van Paul Baartmans. ‘White cube’ is de gangbare term voor een witte, neutrale expositieruimte. Deze witte kubus maakt nou juist van het geëxposeerde object de neutrale factor. Wat doet dat met de ruimte? Te zien in Inkijk Waterlooplein t/m 8 januari 2016
2. McJezus' van Casper Braat, een ruimtevullende installatie die de schoonheid van massaconsumptie doorvoert tot extreme, zelfs goddelijke proporties, compleet met religieuze symboliek. Licht is liefde. En liefde gaat door de maag. Halleluja! Te zien in Inkijk Weesperplein t/m 8 januari 2016
3.Asielzoekers Zijn Okay van Domenique Himmelsbach de Vries, een optimistische sociale kreet naar aanleiding van de vluchtelingencrisis en de populistische reacties daarop. Te zien in Inkijk Wibautstraat t/m 8 januari 2016

zondag 30 augustus 2015

Pink Space Station


Stefan Gross maakt stoere-jongens-beelden. Een (raket-)motor, een gevechtsvliegtuig of, zoals nu in de Inkijk, een ruimtestation. Allemaal roepen ze associaties op van Echte Kerels die van aanpakken weten. Maar wacht eens even: al deze objecten zijn speelgoed-roze. En de gebruikte materialen zijn biologisch afbreekbaar. Deze twee softe eigenschappen -de suikerspinkleur en het ecologische besef- ondermijnen die 'mannelijkheid' der dingen. Het maakt de roze jongensdingen van Gross allesbehalve onschuldig: ze wijzen ons op werelden vol ongemak en tegenstrijdigheden.

Te zien in Inkijk Wibautstraat t/m 29 oktober a.s.